میرزا و طنازان

   طنز ، لطیفه ، هجو ، لودگی ، مزاح ، هزل و . . . . . عناوینی هستند که به تمام آنها مطایبه یا شوخ طبعی می گویند ؛

انسان پس از رسیدن به دانایی! اسیر بیماری روحی شد و برای فرار از دام دانش نامیمون!، دست به دامان طنازی گردید ،، !

کم کم شوخ طبعی راهی شد برای ابراز حرفهایی که گفتنش به مزاج خیلی ها نمی ساخت !

بیشتر طنازی ها در این سرزمین بصورت صحبت های درگوشی! همه جا منتشر میشود و هیچکس مسولیت تولید آن را به گردن نمی گیرد !

خیلی از طنازی ها را نمی شود بصورت رسمی چاپ کرد، نگران نباشید! خودش بصورت خودکار توسط مردم کوچه و بازار منتشر می شود !

مشکل رده بندی سنی نیست ، پایبندی به اصول سنی برای تعریف لطیفه، توسط خود مردم قبل از تصویب قانون هم رعایت می شد؛ مسئله این است . . . . . . . . اجازه انتشار دست ما نیست ! ! ! !

ما خودمان می دانیم انتشار مطالب در فضای مجازی به دلیل دسترسی تمام گروه های سنی به آن، یک سری اصول دارد و هر حرفی را برای هر کسی نمی توان زد ، منظور حرفهایی نیست که دیگرا ن مد نظر دارند ، بلکه رعایت اخلاق است ! ! ! !

ایکاش اخلاق به اندازه سیاست و معاش اهمیت داشت ! ! ! !

                                                                     مهم